Arnay le Duc

Zaterdag 25 oktober

Gisteravond na het eten kwamen er nog twee de camping op. Je zag gisteren ook veel mensen gebruik maken van de douche die hier nog werkt!

Vannacht een paar kleine buitjes gehad en ook vanmorgen miezerde het. Het is dan ook bewolkt en best fris in de camper als we opstaan. Maar daarvoor eerst even de kachel aangezet zodat het behaaglijk is als wij uit bed stappen.

We hadden plannen om als het weer goed zou zijn om hier nog een dag te blijven maar we hebben het dorp gezien en om nu de hele dag binnen te gaan zitten hebben we geen zin in dus maar een stukje door.

We vertrekken om 10 uur uit Toulon sur Arroux en het is 11 graden. We rijden door het mooie Bourgondische landschap richting Autun. Het is jammer dat het regent en Bep bijna geen foto’s kan maken. Onderweg ook nog een auto die net uit de bocht was gevlogen, een meisje stond langs de kant van de weg om ons voorzichtig te laten rijden!

We rijden een stukje door Autun en dan verder naar Arnay le Duc waar we op de camperplaats gaan staan. Er is niemand, wel een Pools busje die voor de slagboom op het terreintje geparkeerd staat.

Wij naar binnen, stroom erop en koffie drinken.

Daarna ga ik even naar buiten om de boel te verkennen. Ik raak in gesprek met die Poolse chauffeur die wel een gebitje kan gebruiken. Is ongeveer half in de veertig en spreekt wat Duits en Engels. Doet logistiek werk, brengt van alles weg en krijgt dan bericht waar hij weer wat ophalen moet. Hij gaat morgen naar een voorstad van Parijs. De man praat aan één stuk door en komt uit Breslau en heeft geen goed woord over voor Poetin. Laat foto’s zien en ik vraag hem waar hij slaapt en laat mij zijn slaapplaats en cabine zien!

Zo’n enorme troep heb je nog nooit bij elkaar gezien en plaats voor een medepassagier heeft hij niet, helemaal volgebouwd en in de midden een gasstelletje waar een snelkookpan de aardappels gaar aan het koken is. Hij had voor een maand potten eten mee en ook Poolse aardappels want dat was veel goedkoper. Hij had geen vrouw dat was alleen maar lastig! Hij is trots op zijn land en is één maand weg en dan heeft hij 2000euro verdiend. Ik kon bijna niet bij hem weg komen, hij was blij dat hij met iemand gesproken had, zei hij. We gaven elkaar een hand en wenste me een goede en veilige reis!

Bep zat ondertussen al met een gedekte tafel op me te wachten.

Na het eten gaan we het stadje in. Jassen aan en paraplu mee.

Arnay le Duc (geen familie van Christine!) is een stadje van 1600 inwoners en was in de Gallo-Romeinse tijd een vooruitgeschoven militaire post van de Romeinen dat één uur lopen van Autun was. In de middeleeuwen werd het een versterkte welvarende stad. Uit die tijd stamt een kasteel uit de 12e eeuw, waar nu alleen nog een toren van over is, La Motte Forte. Daarnaast staat de kerk, Église Saint Laurant waarvan de oorsprong teruggaat naar 1092. Toen schonk Gerard d’Arnay een kapel aan de stad, gelegen op het terrein van het kasteel. Deze kapel is meerdere malen herbouwd en uitgebreid tot deze kerk in de 15/16e eeuw gebouwd werd.

We lopen door de straatjes en ook hier zie je geen mens op straat. Het weer is er dan ook niet naar, het miezert en het is koud! Ook heel veel winkels voorgoed gesloten.

We lopen naar de oude toren, La Motte Forte, en daarna naar de kerk, Église Saint Laurant. Die is open en gaan naar binnen. Enorm groot, mooie preekstoel en kruisweg. Ook mooie gebrandschilderde ramen maar voor de rest wat somber. We lopen nog een straat door en besluiten om naar de camper te gaan. We gaan eerst nog naar de Carrefour Contact om boodschappen mee te nemen. Als die in de camper staan doen we nog wat klusjes en Bep even lezen en ik schrijven voordat we aan de thee gaan.

Dan komt de zon zich ook nog even laten zien maar voor ons te laat!

Vannacht hebben we een uurtje langer maar dan is het s’ avonds wel nog eerder donker.

We nemen een wijntje voor het eten.

Na het eten als ik de vuilnis weg ga gooien is het donker maar de camperplaats is goed verlicht.