Ponterson

Maandag 9 september

Gisteravond eerst TV gekeken en zagen André van Duin met Jannie aan het kokkelvissen wat een komisch was. Ook nog even de route voor vandaag gepland en er was nog tijd over om één spelletje Skip Bo te doen dat ik won, 2-3

Vanmorgen wel nog wat wolken maar ook af en toe de zon en ook vannacht geen regen meer gehad. Dat hebben we voor de komende tijd wel genoeg gehad.

Na het eten gaan we de camper weer gereedmaken voor de volgende etappe. Nadat we bij de sani zijn geweest vertrekken we om 9.55 uit Saint Marie du Mont naar Utah Beach, het is 16 graden.

Na 10 minuten komen we daar aan en gaan naar het monument en zien het strand waar ze over gekomen zijn. Ook zijn er daar nog enkele bunkers van de Atlantic wall. Ook is er een replica van een landingsvaartuig waar ze mee aan land gingen. Na nog een foto van een Sherman tank te hebben gemaakt gaan we weer terug naar de camper.

Utah en Sword Beach werden eerst niet opgenomen in het plan maar pas in december 1943 aan het plan toegevoegd zodat de lengte van het front verdubbeld werd naar 80km

Daarom werd de streefdatum niet 1 mei maar begin juni om zo eerst manschappen en materieel naar Engeland te verschepen.

Het doel van Utah Beach was om het schiereiland Cotelin af te snijden van de Duitsers om zo te voorkomen dat de Duitsers versterking konden sturen naar Cherbourg, een belangrijke havenplaats. Deze haven was van groot belang voor de bevoorrading van het leger in de aankomende tijd. Vooraf de landing werden de 82e en 101e luchtlandingstroepen rond Saint Mère Église gedropt om zo de Duitsers te ontregelen en belangrijke kruispunten en wegen te bezetten om zo een tegenaanval van de Duitsers te voorkomen.

Mijnenvegers gingen de schepen vooraf om de Duitse mijnen onschadelijk te maken. Andere schepen, zoals het Nederlandse slagschip Soemba, opende om 5.50 het vuur op de invasiestranden en bleven schieten tot de troepen het strand bereikte. Ook 267 Marander bommenwerpers lieten hun bommen vallen op de bunkers  om die te vernietigen. Daarna werden de landingsbruggen naar beneden gelaten en waadden 600 soldaten tot hun middel naar het strand om de resterende 100 meter te overbruggen. Tegenstand was er bijna niet aangezien de Duitsers hier geen aanval hadden verwacht en het uit reserve troepen bestond. Aan het einde van D day waren ongeveer 20.000 manschappen en 1700 voertuigen aan wal gezet met ongeveer 700 doden en gewonden. Utah Beach was het strand met de minste verliezen maar de luchtlandingstroepen hadden grotere verliezen.

Maar ook Brigadegeneraal Roosevelt van de 4e divisie leidde het bataljon persoonlijk en was de hoogste en oudste militair die op D day voet aan land zette.

Dan rijden we verder langs de kust en zien enkele monumenten en ook bunkers. We slaan af naar Saint Mère Église, de stad die bekend staat als de eerste stad die bevrijd werd op 6 juni door de Amerikaanse luchtlandingstroepen. Het is ook heel bekend uit de film over D day waar een parachutist aan de kerktoren bleef hangen. De gemeente speelt daar goed op in want er hangt een parachutist (pop) met zijn parachute aan de kerktoren. Er komen daar veel toeristen op af, net als wij! Ook veel souvenirs winkels die een graantje meepikken.

Wij drinken koffie daar en gaan weer verder. We rijden binnendoor naar de andere kant van het schiereiland. We eten op een parkeerplaats onderweg en het weer blijft somber, grijs met 16graden. We rijden om Avranches heen naar Ponterson waar we op een camping gaan staan (16.00) . Ik schrijf ons in en we krijgen plaats no100 toebedeeld. Ik vraag aan haar of ze weet wat dat in Holland betekent. Dat weet ze dus niet en ik vertel het haar!

Maar no100 is geen goede plaats voor ons, onder de bomen en geen gras maar prut.

Ik zie een betere plaats en zet hem daar neer terwijl Bep ondertussen naar de receptie gaat om de administratie te regelen.

We drinken thee en daarna even een verkenningsronde en een wijntje. Na het eten moet ik dit te lange verhaal nog opschrijven. We zijn nu de invasiestranden gepasseerd en het heeft best indruk achtergelaten over het plan, de planning en de uitvoering. Heel veel musea en monumenten maar vooral de begraafplaatsen waar we wel even stil bij kunnen blijven staan. Al die soldaten hebben hun leven , 80 jaar geleden, gegeven voor onze vrijheid. We hebben er tot hedendage nog niets van geleerd want nu nog zijn we met oorlogen omringd en sneuvelen er nog steeds heel veel soldaten voor mensen die de macht willen hebben.