Aramon

Maandag 7 oktober

Gisteravond naar “Onze boeren” gekeken die het niet makkelijk hebben en er alles aan doen om het hoofd boven water te houden maar de boerderij toch moeten verkopen!

Vannacht een buitje gehad en vanmorgen grijs, bewolkt, en af en toe miezert het was maar het is niet koud.

We maken de camper weer reisklaar om naar de volgende etappeplaats te gaan. Eerst nog even het vuile water kwijt en dan vertrekken we om 9.45 uit Loupian.

Het miezert wat maar het is niet koud want de temperatuur loopt op naar de 21 graden als we richting Montpellier gaan. Dan een stukje van de Camargue, de delta van de Rhône. Het bestaat uit meren en lagunen, moeras en grasland, duin en bosgebieden. Belangrijk voor zoutwinning, rijstteelt en wijnbouw. Het is sinds 1970 natuurgebied.

We drinken koffie een stukje voor Arles. Na de koffie verder en langs Arles naar Beaucare en komen om 12.20 aan op de camperplaats in Aramon. We zetten de camper op een plek en gaan dan eerst eten. Er komen nog meer campers binnen terwijl we zitten te eten.

Vandaag heel veel campers op de weg, je blijft zwaaien 👋.

Aan een Fransman gevraagd naar de kortste weg naar het dorp en dat is een paadje achter de sportvelden om.

Om 2 uur lopen we naar Aramon dat 4150 inwoners heeft. Het ligt aan de oever van de Rhône waar ook de Gardon de Rhône instroomt. Het was een ommuurde stad met een kasteel uit de 12 e eeuw. Diverse keren beschadigd, oa in de godsdienstoorlog en de revolutie. In de 18e en 19 e eeuw verbouwd. Is nog steeds eigendom van de Markies d’ Aramon dat al sinds 1653 het geval is. Maar het kasteel ligt hoog en wij gaan daar niet naar toe, we lopen de smalle straatjes door en door een poort die in de muur zit. Het is heel stil in het stadje, bijna geen mens op straat!

We lopen langs de St Pancrace kerk (12e eeuw) die ze aan het  renoveren zijn en je er dus niet in kan.

Ook is hier Henri Pitot geboren, de man die in 1745 een verkeersbrug vastmaakte aan de Pont du Gard waar het verkeer over kon.

Hij was ook de uitvinder van de Pitot buis die nog steeds gebruikt wordt door schepen en vliegtuigen om de vloeistofsnelheid te meten.

We lopen zo nog door het dorp en gaan via een “dijk” terug. Deze Dijk hebben ze gemaakt tegen de overstroming van de Rhône. In de jaren 70 stond het water aan de poorten van de stad en dat is nu met die dijk niet meer mogelijk.

We komen weer bij de camper en het is lekker weer en gaan buiten bij de camper zitten.

Ook de thee drinken we daar want het is 24 graden, wel bewolkt.

Om  half zes naar binnen want er valt een druppel water, dus het wijntje drinken we binnen. Bep gaat weer achter de driepitter een diner klaarmaken wat weer heerlijk smaakt.

Als ik de vuilnis weg ga gooien is het pikkedonker want er is geen verlichting.

Het is een heel groot Gemeente terrein waar ook het voetbalveld is en dat wel verlicht is!

Ook diverse andere activiteiten worden hier op sportgebied gedaan.