Naar de stad

Zaterdag 28 juni

Gisteravond nog even buiten gezeten maar de zon ging weg en dan was de wind fris, dus naar binnen.

TV gekeken en daarna nog een film op Netflix. Hier heb je goed internet en kan je een film op Netflix kijken.

Vanmorgen bewolkt maar niet koud, ook minder wind.

Na de koffie gaan we lopend naar Salisbury, een stad met 40.500 inwoners en ligt aan de rivier de Avon. De stad is in 1220 ontstaan met de bouw van de Kathedraal. 38 jaar lang bouwde men er aan toen hij grotendeels klaar was. In de winter werd er niet gebouwd vanwege er met vorst niet gemetseld kon worden. De torenspits is van 1330 en 123m hoog, de hoogste kerktoren in de UK. In de bibliotheek van de kerk ligt één van de best bewaarde, van de vier originele Magna Carta. In hoofdlijnen staat hier in dat ieder gelijk is en dan ook gelijk berecht moet worden, zelfs de koning.

Het is ong. 30 min. lopen volgens het briefje. We lopen langs de rivier en komen in de stad uit. Er is markt en op het marktplein is het erg druk. Ook staat daar het stadhuis. We lopen verder en komen in de winkelstraten. Ook langs Poultry Cross wat de plaats van de voormalige markten markeert. Deze is van de 14e eeuw en in de 18e eeuw aangepast. Deze is nog over van de vier.

We gaan nog door meer winkelstraten en komen bij de High Street Gate, een poort die tussen 1327 en 1342 gebouwd is. We lopen zo naar de Kathedraal en ik maak een paar foto’s en we gaan niet naar binnen want daar zijn we 8 jaar geleden al naar binnen geweest en dat hoeven we niet voor de tweede keer te zien. Toen kostte de entree 13 pond en zal nu wel meer kosten. Maar het blijft een prachtig gebouw dat 800 jaar oud is!. We lopen terug langs nog meer winkels en komen langs de St Thomas Church die eerst in 1219 als houten kapel is neergezet dat de mensen van de bouw van de Kathedraal daar konden bidden. Later is hij van steen neergezet.

We lopen nog een keer over de markt en hebben het wel gezien, het is ook warm geworden, 27 graden

Weer langs de Avon terug en gaan nog even bij een supermarkt binnen om brood mee te nemen. Dan het fiets/voetpad terug naar de camping. We zijn blij dat we er weer zijn, 11km gelopen en tot de ontdekking gekomen dat we in die 8 jaren toch wel wat hebben ingeleverd! Toen hadden wij hetzelfde traject gelopen. Bep smeert de gekochte broodjes op en dat eten we buiten op. Bep eerst douchen en ik daarna. We ploffen in de stoelen en doen niets meer vanmiddag, enkel wat lezen en schrijven in de schaduw van de camper.

Ook gaat er steeds een vliegtuigje de lucht in en dan even daarna zien we Paragliders naar beneden komen zeilen, mooi gezicht.

Salisbury had in de oorlog een vliegtuigfabriek die in 1940 door de Luftwaffe gebombardeerd was. Er werden kleine fabriekjes in de omgeving opgezet en heel veel vrouwen werkten daar. Er zijn daar ong. 2000 Spitfires gemaakt tijdens de oorlog.

We drinken thee en daarna een wijntje/biertje.

We komen in gesprek met de buurvrouw die één jaar korter getrouwd zijn dan wij.

Heeft veel vragen want hebben sinds Covid een camper. Dit naar aanleiding dat ze in Nieuw Zeeland zijn geweest en daar een camper hadden gehuurd.

Hele verhalen en later komt de buurman ook nog met vragen die meestal praktisch zijn.

Een andere man loopt langs en gaat in oktober met zijn oldtimer een rondje door oost Nederland maken. De middag vliegt om en Bep gaat om 19.15 eten maken.

Als alles opgeruimd is kunnen we nog buiten zitten.