Naar Sète

Vrijdag 4 oktober

Gisteravond de eerste helft van Slavia Praag-Ajax via nu.nl gevolgd en de tweede helft gekeken. Het was billen knijpen en Ajax mag blij zijn dat het een gelijkspel (1-1) bleef en één punt meeneemt naar Amsterdam. Ook een vracht aan gele en één rode kaart in dezelfde koffer! Tweede helft een draak van een wedstrijd.

Vanmorgen geheel onbewolkt maar nog wel fris want we zitten tot elf uur in de schaduw van de bomen. Na de koffie gaan we fietsen naar Sète. Na tienen is de wind weer wat harder gaan waaien maar met een elektrische fiets geef je daar niet om!

Weer over het mooie fietspad maar nu de andere kant op. Komen langs de dorpjes Bouzigues (1650 inw.) en over een dam komen we langs Balaruc les  Baines (7100inw.).

Als we dat dorp voorbij zijn wordt de omgeving minder en rijden op een fietspad langs een drukke weg. Zo komen we in Sète, over het kanaal Rhône à Sète en dan langs een binnenhaven.

Maar het fietspad houdt op en het is bijzonder druk in de stad dat we een rustige weg inslaan en op een markt belanden. We vinden het alle twee niets om hier verder te fietsen dus na topoverleg besluiten we om terug te gaan.

Sète heeft bijna 45.000 inwoners en ligt op de schoorwal die Étang de Thau en de Middellandse Zee scheidt. Het is oorspronkelijk gebouwd op 7 zandruggen omringd door water. Het ontstond 350 jaar geleden toen de zonnekoning Lodewijk XIV met de bouw van het Canal du Midi een veilige handelsroute wilde creëren van de Oceaan tot de Mediterranée. Sète bloeide in de 19e eeuw op dankzij handel in wijn, hout, granen, ijzer en zwavel. Voor het transport van vaten was Cette, zo heette het voor 1928, de belangrijkste haven ter wereld.

We fietsen dus terug en er was best veel wind gekomen! Net voor Balaruc les Baines is een eettentje waar we een broodje gegeten hebben op het terras waar het heerlijk was.

Dan weer verder naar Bouzigues waar we het dorp inrijden en naar de kerk rijden die van buiten erg lelijk is. Église St Jacques- Le- Majeur die in de 14e en 15e eeuw gebouwd is. De binnenkant is gelukkig mooier dan de buitenkant. Veel beelden staan in deze kerk en Bep gooit er nog een kaarsje tegenaan. We rijden naar de haven waar ook veel restaurantjes zijn waar je mosselen en oesters eten kan.

Dan rijden we weer terug en zien heel veel oesterbanken in het meer. Alle dorpen eromheen hebben dat in hun restaurants.

Als we terug zijn draaien we camper om, om zo nog te kunnen genieten van de zon.

We drinken thee en ons tweede wijntje drinken we binnen omdat de zon achter de bomen gaat. Het is bijna 7 uur als Bep aan het eten begint voor vanavond. Vanavond is ook het restaurant open op de camping waar je Tapas kunt eten en er is ook nog live muziek. Maar ik vertrouw meer op Bep haar kookkunsten!